وقتی آفتاب نباشد...

این هم نمای یک بعد از ظهر یکشنبه دگلیر ماه نوامبر از بالکن خانه. آسمان ابری و دلگیر ، کوچه های خالی و سکوت و سکوت... حتی ازهمین همسایه هایی که با تو دیوار مشترک دارند دریغ از صدای کودک بازیگوشی و خنده های مهمان و میزبانی و یا حتی بگومگوی زن و مردی. بعضی وقت ها دلت می شود بروی و زنگ یک یک آنها را بزنی ببینی هنوز نفس می کشند!؟ تنها نشانه زندگی دودی است که ازدودکش بعضی خانه با غرور قد می کشد اما خیلی زود مقهور هوای سرد پاییزی شده و رنگ می بازد. انگار همه زندگی به آفتاب گره خورده... خنده ها و شیطنت و بازیگوشی ها و حتی بگو مگو و دعوا هم تعطیل می شود وقتی آفتاب نباشد...

/ 0 نظر / 64 بازدید