غیر قابل پیش بینی

از زوریخ به طرف خانه که برمی گردی در داخل ترن و اتوبوس افرادی را می بینی که یا گوش به رادیو دارند و یا چشم به صفحه کوچک موبایلشان تا لحظه ای از بازی حساس سوئیس و اسپانیا در جام جهانی 2010 را که تازه آغاز شده است از دست ندهند، مسابقه ای که مردم مدتهاست انتظارش می کشند. و حالا مردم را در خانه ها پیش صفحات رنگی تلویزیون میخکوب نموده و در سطح شهر عده زیادی را به پای مانیتورهای عظیم که در نقاط پر تجمع نصب گردیده اند ، کشانیده است.

 قبل ازاین بازی شاید خوشبین ترین هواداران تیم ملی سوئیس تنها انتظار یک شکست آبرومندانه تیم کشورشان (با اختلاف گل حداقل) برابر قهرمان اروپا را داشتند و به این امید بودند که تیم محبوبشان در حد توان گل های کم تری از اسپانیا دریافت کند، امیدی که به دلیل بازی نکردن کاپیتان مصدومشان «الکساندر فرای» کمرنگ بود و با آسیب دیدن مدافع شماره چهار شان «فیلیپ سندرس» در همان دقایق اولیه و تعویض او با بازی کن ذخیره شماره 5 حتی کم رنگتر هم شد.

 

Photo:Tegesanzeiger.ch

اما وقتی تیم ملی سوئیس در یک بازی حساب شده و منسجم که همراه بود با دفاع منطقی و استفاده به موقع از ضد حملات حریف نامدار خود را در دقیقه 52 با گل «گلسون فرناندز» به زانو در آورد ، همه بر غیر قابل پیش بینی بودن تیم تحت رهبری پیرمرد سوئیسی «اتمر هیتزفیلد» صحه گذاشتند، تیمی که گاه بازی های آسان را واگذار می کند و گاه با شکست تیم های قدرتمند شگفتی ساز می شود.

و حالا بعد از پایان نود دقیقه تلاش نفسگیر دو تیم و پنچ دقیقه پرالتهاب اضافه آن دیگر صدار شیپورهای «ووزئلا»* از تلویزیون شنیده نمی شود و به جای آن صدای هارن (بوق) شادی خودروها را از خیابان می شنوی در حالیکه در خانه همسایه طبقه پائین (خانواده اسپانیایی) سکوت برقرار است.

 

/ 0 نظر / 8 بازدید